donderdag 24 januari 2013

Goede voornemens verliezen (2)


Deze post is een vervolg op een eerdere: klik hier voor het eerste deel. 

Zien op wat geweest is
Dwars door de diepte van de rivier waren ze gegaan om het land van melk en honing te bereiken. Staande op de hoge oevers konden ze terugzien op wat geweest was. Ze zagen aan de overkant van de Jordaan de plek waar ze vandaan kwamen: Sittim. Een plaats die niet zo goed bekend stond vanuit hun verleden. In Numeri 25 staat dat het volk in Sittim ontucht pleegde. Het was daar dat duizenden doden vielen vanwege hun ongehoorzaamheid. Sittim is een beeld van het oude zondige leven.

Vanaf de oever zagen de Israëlieten het pad door de rivier met in het midden de priesters met de ark. Het was door de aanwezigheid van de Heere op het diepste punt van de rivierbedding dat ze veilig de Jordaan waren doorgetrokken. Daardoor waren ze niet meegesleurd door de woeste waterstroom naar de Dode Zee. Met 417 meter onder de zeespiegel is de Dode Zee de diepste put ter wereld. Haast symbolisch dat de Jordaan daarin doodloopt. Net zoals het volk terug keek op hetgeen was geweest, kunnen we als gelovigen terugzien. Het is niet de bedoeling dat we vast blijven zitten in Sittim met slechts zicht op het beloofde land. Op het diepste punt van onze geschiedenis staat het kruis. Jezus is de Weg van goddelijke genade. Ons doel is niet de Dode Zee, maar het Beloofde Land.

Leven vanuit Gilgal
Door de rivier heen was het volk thuisgekomen in het land. De Heere zei tegen hen: ‘Heden heb Ik de smaad van Egypte van jullie afgewenteld’. Gilgal betekent ‘wegrollen’. Jaren van slavernij en van geestelijke nederlagen worden door de Heere weggerold. Hier in Gilgal mochten ze weer het Pascha vieren; 40 jaren nadat ze het voor het eerst bij de uittocht uit Egypte gevierd hadden. Het volk mocht nu een nieuw begin maken. Het was tijd om hun goede voornemens uit te gaan voeren: het veroveren van het beloofde land!


Maar dat had God dus anders bedacht. Eerst moest er iets gebeuren waardoor alle mannen enige tijd ongeschikt voor de strijd zouden zijn. Zij moesten besneden worden. ‘Och Heere, waarom nu? We hadden eerder in de woestijn tijd zat. Komt U daarmee net als we ten strijde willen trekken?’ De Israëlieten werden kwetsbaar op het moment dat de mannen door deze ingreep verzwakt zouden zijn. En toch moest het volk wachten totdat men hersteld was van de besnijdenis. Voordat ze het beloofde land in bezit mochten nemen, kregen ze in Gilgal een tijd van rust en van het opdoen van nieuwe krachten. Pas daarna mochten ze het land innemen. En tussentijds keerde men elke dag terug naar Gilgal. Want daar was de ark, de aanwezigheid van de Heere.

Groeien naar mijn bestemming
Voor ons als gelovigen klinkt hier de belofte door dat de Heere ook onze smaad heeft afgewenteld. Hij heeft ons vrijgekocht uit de slavernij van de zondemacht. Onze besnijdenis is het afleggen van ons oude leven en omkering naar God toe. Steeds opnieuw mogen we teruggaan naar ons Gilgal, naar de aanwezigheid van de Eeuwige. Een plaats van vertroosting en bemoediging om vergeving en verlossing te ontvangen. We hoeven niet meer te denken aan wat vroeger is gebeurd. We mogen zien op de Heere: Hij gaat iets nieuws verrichten. In Zijn aanwezigheid wil Hij ons door Zijn Heilige Geest nieuwe kracht geven. Om zo te kunnen wandelen op de weg die Hij ook voor mij heeft bedoeld. Dan gaat het er niet meer om, om vanuit eigen kracht mijn ‘goede voornemens’ te realiseren. Als verloste des Heren mag ik het nieuwe leven ontvangen en door Zijn kracht groeien naar het beeld zoals Hij dat voor mij heeft bedoeld.  










4 opmerkingen:

  1. Prachtig ja, zo mogen we er steeds naar kijken! Mooi stukje Ron.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zonder de Heilige Geest is er geen kracht in ons te vinden, zijn we helemaal krachteloos. Dank je wel voor dit blogje! Heel bemoedigend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel erg bedankt voor deze bijbelstudie-blog. Aangrijpend om te lezen. En je laatste plaatje is zo mooi. Veelzeggend!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel mooi post! En ik wilde je bedanken voor je prachtige reactie op mijn blog. Dankje.

    BeantwoordenVerwijderen