donderdag 17 januari 2013

Goede voornemens verliezen (1)


Weer één van mijn goede voornemens verloren! Of moet ik zeggen dat ik mijn slechte gewoontes nooit heb losgelaten? Nu we de eerste weken van het nieuwe jaar achter ons hebben, bewandelen veel mensen weer gewoon de aloude uitgesleten paden. Wat is het toch moeilijk om van oude patronen los te komen. Het doet me denken aan het rondzwerven van de Israëlieten door de woestijn gedurende 40 jaren. De Heere had hen bevrijd uit Egypte. Ze waren dan wel uit de slavernij gekomen, maar de slavernij niet uit hen. Het volk zat nog vast in de oude patronen. Ze bleven in de woestijn in een kringetje ronddraaien zonder het nieuwe land binnen te trekken.

Nu was het in het vroege voorjaar dat God tot Jozua sprak: "Maak u gereed, trek over deze Jordaan hier, u en dit gehele volk!" Jozua zag de rivier die volledig buiten haar oevers was getreden. Een onmogelijkheid om er met het volk, inclusief kinderen en vee doorheen te trekken. De Jordaan lag daar als een slagboom die hun verhinderde het beloofde land binnen te gaan. Zo gaat het in ons leven ook vaak: Heere, waarom net op dit moment? Een paar maanden eerder of later zou het water mij niet tot de lippen staan! Maar nu is het voor mij onmogelijk geworden!

Laat Gods beloften je problemen verlichten
Juist daarom brengt de Heere ons in situaties die we niet kunnen doorworstelen in eigen kracht. Het is een weg waarlangs we noch gisteren, noch eergisteren getrokken zijn. Dáárom ligt hier deze bruisende rivier. Onze inspanningen en oprechte bedoelingen zijn ontoereikend om Jordanen te overbruggen. Hij brengt ons in Zijn grote liefde op punten in ons leven, waarin we beseffen dat we het niet zelf kunnen. Maar wat bij mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. De Heere zegt tegen Jozua: “Heiligt u, want morgen zal de HERE in uw midden wonderen doen.” Verootmoedig je voor Hem en verwacht Zijn verlossing!

Dan moeten de priesters de ark van het verbond op nemen en die voor de ogen van heel het volk richting de snelstromende Jordaan dragen. De ark was hét symbool dat God woonde te midden van Zijn volk. Daarom was het steeds veilig verborgen in de tabernakel. Maar nu moest de ark zichtbaar voor ieder aan het hoofd van het volk de Jordaan intrekken. Nauwelijks raken de voeten van de priesters het water aan of een onzichtbare hand baant een pad in het water. Op het diepste gedeelte, in het midden van de Jordaanvallei, blijven de priesters staan. Net zolang tot al het volk van de overzijde over het pad, langs de ark heen, veilig aan kon komen in het beloofde land.


Op het diepste punt staat het kruis
Het deksel van de ark is in de Bijbel het beeld van verzoening. Op de grote Verzoendag werd het bloed van een offerlam door de hogepriester gesprenkeld op het verzoendeksel. Op deze wijze moest het lam de prijs betalen voor de zonden van het volk. Wij mogen weten dat de Here Jezus eens en voor altijd als het Offerlam een volkomen verzoening bracht. Hij stierf voor jou en mij aan het kruishout en Zijn bloed reinigt van zonden. In het oude testament wees de ark van het verbond op de tegenwoordigheid van God voor Israël. In het nieuwe testament is ‘Jezus en die gekruisigd’ het bewijs van Zijn tegenwoordigheid voor ons. De ark stond in het midden van de Jordaan, zoals het kruis midden in de wereld staat.

'En het volk trok met haast over'. Er was spanning om op tijd te komen voor de redding die God wilde geven. Maar wat een rustpunt was het dat het volk de blik kon richten op de ark van het verbond. De aanwezigheid van God op het diepste punt van de Jordaanvallei. Wat een troost voor ons te weten dat op het diepste punt in ons leven het kruis staat waar de Heiland verzoening heeft gebracht. Hoe we ook in oude patronen vast zitten, Hij wil ons daarvan bevrijden! Hoe goed onze voornemens ook zijn, we kunnen het niet in eigen kracht! Genade, zo oneindig groot – want Jezus droeg mijn zondelast en tranen aan het kruis. Met het zicht op dat kruis mogen we wandelen in Zijn voetsporen dwars door de diepte heen. Vol verwachting van de nieuwe dingen die Hij in en door ons wil doen in dit jaar.




Deze post wordt vervolgd: klik hier voor het tweede deel.








 


5 opmerkingen:

  1. Een heel mooi blogje(voor mij tenminste ). Deze geschiedenis heeft een speciale plekje in mijn hart en ik had er deze week over willen bloggen. Nu doe ik dat niet denk ik. Het is voor mij genoeg om er over te lezen bij jou :-) Ik vind het geweldig dat je zo over het Jezus schrijft. En de ark, de combinatie van die twee. Alles begint weer even te leven. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor dit mooie onderwijs.
    Het kennen van onze Heer is nog steeds de mooiste bemoediging om het nieuwe jaar mee te mogen beginnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig hoe je het brengt (schrijft)met die foto's erbij zie je het voor je gebeuren, en ja:Alles is genade!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel mooi stuk heb je geschreven, dankje! Heb ik wat aan..

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen