zondag 20 april 2014

In het licht van de Opstanding


Het was nog maar enkele dagen terug dat hun dag veranderde in de zwartste nacht. De vrouwen waren nog steeds ontzet over wat ze hadden gezien op die heuvel daarginds. De woorden die Jezus had uitgeroepen, echoden nog na: ‘Het is volbracht!’. De mannenbroeders waren op dat moment al in geen velden of wegen meer te bekennen. Alleen Johannes was bij hen gebleven tot aan de voet van het kruis. En door de gejaagdheid rond de naderende Shabbath was er eergisteren geen tijd meer geweest het lichaam van de Heere Jezus te balsemen. Daarom gingen de drie vrouwen deze morgen op weg om dit alsnog te gaan doen.


De mannen hadden verslagen bij elkaar gezeten. Jezus' weg liep dood op het kruis en ze waren ervan weggevlucht. De schaduw van Zijn sterven hing nog als een rouwgewaad over hun schouders. De vrouwen kwamen vanmorgen met het bericht dat het graf leeg was. Een boodschap die klonk als een juichkreet: ‘De Heere is waarlijk opgestaan!’ De mannen twijfelden, totdat ze Hem met eigen ogen zagen en het Licht doorbrak in hun duisternis.   


Vrouwen waren het die als eersten het grootste nieuws mochten brengen. Een boodschap van hoop: dezelfde lijnen - die uitlopen op het kruis - lopen door naar de opstanding van Jezus. Het is Gods  ‘ja en amen’ op het verzoeningswerk van hun Heiland. Dezelfde die gekruisigd werd, begraven, is opgewekt en opgestaan. Jezus’ sterven en opstanding horen onlosmakelijk bij elkaar. Omdat Hij leeft, ben ik niet bang voor morgen. Hij heeft de toekomst en het leven is het leven waard, omdat Hij leeft. Al verandert mijn dag in nacht - het Licht van de opstanding is doorgebroken en straalt steeds helderder tot de volle dag!    


Gebed in het licht van de opstanding
Heere, dank U voor het kruis en de opstanding! Vergeef me als mijn zonden soms zo vertrouwd voelen. U zoekt mij telkens weer op en toont mij Uw doorboorde handen. Laat in Uw genade de blijde boodschap van het nieuwe leven doorwerken in mijn leven. Door Uw sterven en opstanding mag ik mij geborgen weten voor de tijd en de eeuwigheid! Duizend, duizend maal, o Heer, zij U daarvoor dank en eer!
* Dit blog verscheen al eerder in maart 2013


7 opmerkingen:

  1. Mooi! Het verhaal van de vrouwen bij het graf hebben wij vanmorgen aan tafel gelezen uit de Bijbel behandeld voor jonge mensen van Wolf Meesters. Hier en daar wat ouderwets taalgebruik, maar mooie afbeeldingen erbij van Isings en hij beschrijft het zo beeldend!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik probeer het me elke keer weer voor te stellen, hoe die blijdschap moet zijn geweest van Maria, als ze ziet dat het graf leeg is, en Jezus achter haar staat. Louis sprak er ook over, zondag. Het blijft een geweldig wonder! Heel mooi weer geschreven Ron!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Pasen heeft mij dit jaar nog dieper doen beseffen wat Hij voor mij heeft gedaan. En hoe de anderen rondom alles beleefden, het niet begrepen en bij Zijn opstanding Zijn woorden herinneren. Wow!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel mooi, vooral het gebed op het eind. Daar zeg ik ook Amen op.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik vind het altijd zo treffend dat de vrouwen als eerste DE boodschap mochten brengen. En wat een mooi gebed...

    Bedankt dat je me bent gaan volgen!
    Een hartelijke groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat heb je mooi geschreven toen! En de inhoud is tijdloos. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Krachtige post en ook een warme blog om te lezen meneer Ron.. Dank je wel

    BeantwoordenVerwijderen