dinsdag 17 juni 2014

Coming Home

Terwijl ik ging zitten met mijn gezicht in de rijrichting, zette de trein zich in beweging. Door het gangpad naderde een jongen. Hij had zijn capuchon over het hoofd getrokken. Zijn verschijning gaf me een onbehagelijk gevoel en ik hoopte maar dat hij door zou lopen. Maar in plaats daarvan schudde hij de tas van zijn rug en liet die neerploffen op de bank tegenover me. Vervolgens ging hij er naast zitten. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat hij in mijn richting gluurde.

dinsdag 10 juni 2014

Pinksteren - de Lamp Gods


 
The darkest hour is just before dawn - The narrow way leads home
Lay down your soul at Jesus’ feet - The darkest hour is just before dawn

Terwijl de oude priester die avond de kandelaar in de tempel aanstak, mompelde hij opnieuw de vertrouwde woorden: “Zuivere olie om voortdurend een lamp te laten branden … van de avond tot de ochtend … voor het aangezicht van de Heere.” Wanneer hij even later de slaap niet kan vatten, ligt hij te piekeren: had hij wel genoeg olie in de kandelaar gedaan? Zijn ogen werden steeds zwakker, waardoor hij moeite had om het goed te zien. Soms was het alsof Gods licht steeds minder helder voor hem scheen. En diep van binnen wist hij dat het zijn eigen schuld was. Ja, vroeger was hij nog wel eens door de Heere gebruikt. Hij had profetische woorden mogen spreken tot Hanna. En het was haar zoontje Samuel die nu als klein priestertje bij hem, de achtenswaardige hogepriester Eli, mocht dienen. Nee, hij was meer ver-achtens-waardig, omdat hij de zonde door de vingers zag en zelf steeds minder licht verspreidde. Door hem was het profetische Woord van God schaars geworden. En nu zweeg God al zo lang - en dat zei genoeg!