dinsdag 12 december 2017

De grens voorbij


In het schemer van de avond spelen de dorpskinderen in de eerste decembersneeuw. Sliertjes natte haren komen onder hun muts vandaan. De donkere lucht lijkt gevuld te zijn met ijskristallen. Ik voel een rilling over mijn rug lopen en denk terug aan mijn jeugd. Het was nog donker in mijn slaapkamer. In mijn pyjamaatje stapte ik uit bed en liep naar het bevroren raam. Het eerste ochtendlicht liet de ijsbloemen op de ruit glinsteren. Door de glans van de nieuwe dag verlangde ik ernaar om de zon op te zien gaan. Met mijn gezicht raakte ik de koude ruit aan. Maar ik zag slechts vaag mijn eigen grillige silhouet. Mijn handen voelden hoe er van het kille venster een ijzige koude lucht mij tegemoet kwam. Ik bibberde en voelde me opeens heel bang, opgesloten in mijn kleine kamertje. Het gevoel van alleen-zijn overviel me, omsloten door het nachtelijk duister.

donderdag 12 januari 2017

40 Jaar Samen-zijn

Vandaag - 12 januari 2017 - zijn Grietje Abraham en ik 40 jaar getrouwd. We zijn dankbaar voor deze jaren, onze kinderen en kleinkinderen. Maar ook dat de Heere Jezus ons dwars door alles vastgehouden heeft. We mogen onze weg aan Zijn hand gaan. Het onderstaande gedicht schreef ik een jaar terug voor de liefde van mijn leven.