Posts tonen met het label Troost. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Troost. Alle posts tonen

woensdag 25 februari 2015

Kleine pleisters


Vrolijk dartelend, zingend en lachend kwam ze aanrennen. Maar voordat ze in onze armen kon springen, struikelde ze en moest huilen. Een pleister doet wonderen en verzacht het kinderleed. Zo ging het haar hele leven tot de dag van vandaag. Hoeveel pleisters hebben we geplakt en troostende knuffeltjes gegeven?

woensdag 28 januari 2015

God loves to use broken vessels


Toen brak er iets in mij.
Juist op een ogenblik dat ik het niet verwachtte.
Een scheur in het schild dat zo zorgvuldig was opgebouwd.

Vorige week werden we ’s nachts gebeld omdat het niet zo goed ging met Sharon. Vaak laten we alleen de zonnestraaltjes naar buiten schijnen, maar houden we de donderwolken binnenshuis. Dit keer was de puinhoop te groot en waren er letterlijk alleen maar brokstukken over. Het zal nog een paar weken duren voordat ze weer terug kan naar haar eigen plekje. En met haar zal onze zorg voor haar de balans hervinden. Maar het pantser bleek minder hard dan ik dacht. De barst is dit keer niet zo gemakkelijk weg te poetsen.

maandag 7 april 2014

Hoog boven de storm

Op de trillingen van de warme lucht begon de wolk rond te draaien. Als een danseres zwierde ze om een onzichtbare as. Steeds sneller, waarbij de luchtstroom aanzwol tot stormkracht. De sierlijke bewegingen van de prima ballerina vervormden zich tot een boosaardige pirouette die rond wervelde. Op het ogenblik dat het haar lukte een voet aan de grond te krijgen, begon ze een verwoestende dans. 

dinsdag 31 juli 2012

Parels van troost (1)

  

Weekendje Drenthe


Psalm 65:14 De velden zijn bedekt met koren; zij juichen, ook zingen zij.

Dan aanschouwen mijn stroeve ogen de witte vlinder die dansend van bosrand
over korenschoof naar bloemen in ‘t veld de wolkenlucht verkiest.
Over de verstrikkende last heen ontpopt zich in mij een opstijgend verlangen
om in Zijn licht ontzorgt de vleugels uit te slaan.
Hoopvolle ogen die dankzeggend opzien naar de Schepper.


Een uur stil genietend ontzorgen,
temidden van een droge geur van koren
en het ruizen van een zachte koelte.