vrijdag 3 juni 2016

Voordeur van mijn jeugd

Ontelbare voetstappen heb ik er liggen,
maar de afdrukken zijn allang versleten.
IJsselstein, mijn stad
waar ik niet ben geboren, maar wel getogen.
Te lang bleef ik er weg,
kort terug kwam ik er weer.
Mijn toekomst van toen
is heden een deel van mijn verleden.

maandag 25 april 2016

Schaduw van ommekeer



De snaren van de gitaar trillen gevoelig na.
De woorden die we zongen, manen mijn gedachten tot stilte.
'Groot is Uw trouw, o Heer, mijn God en Vader.
Er is geen schaduw van omkeer bij U.'

De avondlucht begint al te verkleuren als mijn vrouw en ik naar de Bijbelkring in Westbroek rijden. Het groene dorp ligt als een lint tussen Achttienhoven en Oud-Maarssenveen. De Westbroekse Zodden omringen de oude boerderijen. Een golfbeweging deint door het veld van gele koolzaadbloemen als we voorbij rijden. Verder weg in het weiland stapt een ooievaar statig rond. Als de lente overtuigend haar schoonheid aan ons toont, aanschouw ik haar wel, maar ik voel haar niet.

maandag 11 januari 2016

Verbonden in lief en leed



Een ijzige kreet in de verte wekt hem uit zijn middagdutje. Met de handpalmen wrijft hij langs de zijkanten van zijn hoofd. Dan is het geschreeuw opeens dichtbij. Een koude rilling - gedachten flitsen door zijn hoofd. Hij hapt naar adem. Inbrekers! Z'n voeten zoeken de slippers. Hij duikelt er slecht één op. Struikelend haast hij zich naar de kamerdeur. Hij moet de ander vinden. Voor het te laat is. Haar beschermen. Zijn vrouw.

woensdag 6 januari 2016

Als de feestslingers zijn verdwenen

Het glipt me zomaar uit mijn handen. Met een felle tik valt het doosje met kerstballen op de grond. De scherven vliegen alle kanten op. Scherpe randjes die lelijke snijwonden kunnen veroorzaken, wijzen dreigend naar boven. Voorzichtig raap ik de brokstukken op. In de scherven zie ik mijn gezicht weerspiegeld als van een verre vreemdeling die mij gadeslaat.

donderdag 24 december 2015

Kerst-Voorstelling

'Het belangrijkste verschil tussen de aarde en de hemel is dat deze wereld verdorven is door zonde - en de hemel niet. De aarde is vol van de zonde van de mens; de hemel is vol van Gods glorie.' - Billy Graham

In het hemelse Licht schitterden de straten van goud als kristalheldere edelstenen. Alles was geladen met Gods heerlijkheid en majesteit. Zijn nabijheid gaf louter vrede en vreugde. Maar toen kwam dat moment waarop duizend maal duizenden engelen hun adem inhielden. De Heere Jezus legde de gestalte van het God-zijn af. Hij daalde vanuit de hoge en heilige Hemel af in deze zondig wereld.

dinsdag 1 december 2015

Waterkristallen

Juist op het moment dat we de Zaanse Schans in zicht krijgen, wordt het regenscherm van die druilerige ochtend opgetrokken. Door de windvlagen wieken de molens heftig. Alsof ze speciaal voor deze familiedag alle mogelijke zorgen weg willen wuiven: gewoon ontspannen met elkaar en bij elkaar. In één van de molens klauteren we achter onze kleinkinderen omhoog naar het molendak. De lucht in de molen is gevuld met de geur van zaagsel en olie. Spannend kraken de treden onder onze voeten. De kleintjes vinden de steilte eng. Op de rug dragen we ze over dezelfde treden weer naar beneden.

zaterdag 28 november 2015

Vogelhuis met dakkapel


Krom is krom en recht is recht
Als klein jochie bouwde hij zijn eerste woning. Het was een vogelhuisje dat er heel aardig uitzag. Het zat schijnbaar in zijn genen, want zijn overgrootvader Jan Lukas Abraham had indertijd eveneens een aannemersbedrijfje. De eerlijkheid gebiedt me te bekennen dat waar onze zoon Daniël twee rechterhanden heeft, ik de twee overgebleven handen heb. Bij mij gaat een spijker altijd krom de muur in als ik rechte slagen probeer te maken. Mijn lieftallige echtgenote zucht wel eens diep als ik voor een loszittende schroef met een complete gereedschapskoffer aan kom zetten. Maar meestal bezit ik net niet dat ene schroevendraaiertje wat ik precies op dat moment nodig heb.

woensdag 13 mei 2015

Zijn handen reiken altijd dieper

Opeens begon het te waaien en bulderde de wind over het meer. Eerst spiegelglad - het volgende ogenblik vol storm, vol schuim. We maakten het zelf mee op het ogenblik dat we aan de oever van het meer van Galilea stonden. Het was een ervaring die we opdeden tijdens onze Israël-reis enkele jaren geleden. Het is één van de laagst gelegen plekken ter wereld. De wind kan daar onverwacht vanaf de omliggende bergen neerslaan op het water. Net zoals het was in de dagen van de Heere Jezus.

Storm op het meer
Petrus wist als visser hoe het op het meer onverwacht kon gaan spoken. Maar dat ene moment zou hij nooit vergeten. "Het is de Heere Jezus," zeiden de anderen. Voor hij het zelf wist, was hij overboord gestapt om naar Hem toe te gaan. Gedragen door het water was zijn blik slechts op Jezus gericht. Totdat de golven zijn aandacht opeisten en hij begon te zinken.
"Verlos mij o God, want het water is gekomen tot aan de lippen. Ik ben gekomen in diepe wateren, een vloed overstroomt mij” (Ps. 69:1,3).

Weet toch mijn kind
Hoe diep je ook zinkt
Zijn hand reikt altijd dieper
Hij was, is en zal er zijn!

woensdag 25 februari 2015

Kleine pleisters


Vrolijk dartelend, zingend en lachend kwam ze aanrennen. Maar voordat ze in onze armen kon springen, struikelde ze en moest huilen. Een pleister doet wonderen en verzacht het kinderleed. Zo ging het haar hele leven tot de dag van vandaag. Hoeveel pleisters hebben we geplakt en troostende knuffeltjes gegeven?